دوستای خوبم سلام بخاطر غیبت طولانی مدتم عذر میخوام آخه خیلی سرم شلوغ بود. اما الان اومدم که آپ کنم. ازاونجایی که اسم وبلاگم نجوای عشق هست اما تا حالا درمورد عاشقی ننوشته بودم این دفعه میخوام شعری زیبا از استاد شهریار رو تقدیم دوستای گلم و کسانی که تو زندگیم برام خیلی با ارزشند تقدیم کنم
گاهی گمان نمی کنی،ولی می شود
گاهی نمی شود ،که نمی شود
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت ست
گاهی نگفته قرعه بنام تو می شود
گاهی تمام شهر گدای تو می شوند
صبر...صبر...صبر...
یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه ی لیلا نشست
.گفت یارب از چه خوارم کرده ای
بر صلیب عشق دارم کرده ای
مرد این بازیچه دیگر نیستم
این توو لیلای تو من نیستم
گفت ای دیوانه لیلایت منم
در رگت پیدا و پنهانت منم
سالها با جور لیلا ساختی
من کنارت بودم و...
نشناختی.....!!!
چون قبله ی دل پیکرصدچاک حسین است
دانی که چراچوب شودقسمت آتش ؟
بی حرمتیش برلب و دندان حسین است
دانی که چرا آب فراتست گل آلود ؟
شرمنده ز لعل لب عطشان حسین است
دانی که چرا کعبه ی حق گشته سیه پوش ؟
یعنی که خدا هم عزادار حسین است
فرارسیدن ماه عزاداری سیدالشهدا برعاشقانش تسلیت باد
(ا لتماس دعا )
لطف آنچه تواندیشی حکم آنچه تو فرمایی
مقدر فرما آنچه ذبح ميشود، نفسانيت من باشد به پاي ربانيت تو. عيد سعيد قربان برهمگان مباركباد.
